Groot aantal dossiers wacht op opheldering

Uit onze documentatie blijkt, dat de Antwerpse gerechtelijke diensten met een hele reeks “vervelende” dossiers ziften. Indien wij ons dan beperken vanaf de periode 1975 tot op heden zien we acht mappen met een groot vraagteken. Daarbij moeten wil nog de mysterieuze verdwijning van het meisje van de Linkeroever voegen, waaraan men na maanden nog geen enkele aanvaardbare uitleg kan geven.

De rij van de negen meest recente geheimzinnige zaken begint zondag 9 maart 1975. In de abdij te Bornem betrapt broeder Remi twee jonge kerels die rondscharrelen in de keuken. Ze vluchten bliksemsnel en zullen nooit teruggevonden worden.

De broeder heeft aanvankelijk geen argwaan. Er wordt wel eens meer ingebroken in de abdij en daarbij heeft men het meestal gemunt op de offerblokken. Wanneer de kloosterling in de tuin gaat, wordt hij echter geconfronteerd met een weerzinwekkend beeld.

Vlakbij de keukenmuur, naast een struik, ligt de bejaarde broeder-kok Marcus (79) zieltogend in een plas bloed. De goedaardige, bereidwillige man sterft in de armen van twee paters van zijn gemeenschap. Hij is het slachtoffer geworden van twee rovertjes, die hij blijkbaar heeft verrast tijdens hun dieventocht. Broeder Marcus werd, waarschijnlijk in een paniekreactie, met een baksteen neergeslagen en kwam zo aan zijn einde.

Tientallen personen werden voor ondervraging voorgeleid. Men beschikte enkel over de gegevens van Broeder Remi en daar kon men niet veel mee beginnen.

Een robotfoto van één van de daders werd verspreid en later werd de broeder geconfronteerd met twee Nederlanders. Dit leverde niets op en sindsdien kwam er geen enkel nieuw element dat naar een ontknoping kon leiden.

MICHAEL RUTHERFORD

Rond 14 juli 1975 vindt de in Brasschaat wonende Amerikaan J. Rutherford, een belangrijk functionaris van een Amerikaans autobedrijf, zijn 19-jarige zoon Michael dood in bed. Een kogel was langs de rechterslaap in het hoofd gedrongen. Naast het lijk ligt een Long Rifle 22.

Men sluit de mogelijkheid van een ongeval niet uit, wel is het eigenaardig dat de veiligheidspal van het geweer is ingeschakeld. Michael zelf had vier wapens, die onaangeroerd bleven in de kast op de slaapkamer. Eén schuif van die kast was opengetrokken, daar lagen de kogels die bij de long-rifle hoorden. Er was geen wanorde.

De mogelijkheid van een geënsceneerde zelfmoord wordt niet uitgesloten. De jongeman was echter zeer levenslustig en de verstandhouding in het gezin was uitstekend. De aangestelde wapendeskundige bracht aan het licht dat de kogel afkomstig was uit de long-rifle die eigendom was van vader Rutherford.

Het werd ook duidelijk dat Michael werd gedood door een derde, wat moet gebeurd zijn terwijl hij sliep. Het stond eveneens vast dat de eventuele moordenaar goed van de handel en wandel van de Rutherfords op de hoogte moet geweest zijn.

Nergens werden echter vingerafdrukken gevonden. Er werd niets geroofd en het raadsel is gebleven ...

TRAVESTI GIACOBINELLI

In het Antwerps schipperskwartier stond vrijdagmorgen 29 augustus de hele buurt op stelten. Een man die helemaal onder het bloed zat, stormde de straat op nadat enkele buren geschrokken waren door het lawaai in de Sexy-bar en zich toegang wilden verschaffen. De man vluchtte langs hen heen in de richting Minderbroedersstraat en verdween. Voorgoed.

In de bar vond men de 27-jarige Marseillees Jean Giacobinelli die als travesti onder de naam Cleo werkte. Hulp kon niet meer baten, de travesti was met een mes een tiental keren in de keel gestoken en overleed aan die verwondingen.

Getuigen meenden dat de dader een 20-jarige kerel was van het Noors type. Hij had voordien andere travesti's opgezocht en afwisselend Nederlands en Frans gesproken.

Begin september 75 werd een klopjacht gehouden in de streek van Sint-Niklaas op een caravandief die “herkend” werd als de man wiens signalement verspreid werd via een robotfoto. Dit haalde niets uit en evenmin kwam er licht in de zaak, toen een man werd aangehouden die door een taxichauffeur was herkend als de bebloede vluchter. Het betrof hier een Luikenaar die in Oostende verbleef en die zich was komen aangeven omdat hij zichzelf als de man van de robotfoto had herkend.

Hij beschikte echter over een sluitend alibi. In gerechtelijke kringen was men ervan overtuigd dat het travesti-milieu best weet hoe de vork aan de steel zat. Men hield rekening met de hypothese dat Cleo een ontevreden zeeman op bezoek had gekregen of met het feit dat er krakeel ontstaan is over een “bruidsschat”.

Het milieu bleef zwijgen of leidde de politie om de tuin. Het vraagteken werd nooit doorgehaald.

DODE CHINEES IN SPEELHOL

In het clandestien speelhol boven het café Tourist aan de Van Straelenstraat werden op 1 december 1975 tientallen speelgrage Chinezen gekneveld en beroofd. Na drie uur hoogst-ongemakkelijke houding en spanning probeerde één van de vastgebonden slachtoffers iets uit te halen.

Woon Sang Tang, de man in kwestie, kreeg prompt een mes in de borststreek, maar overleefde de verwonding. Een andere Chinees, Chan Pei Shu, restauranthouder uit de Leopoldstraat, raakte echter helemaal in paniek en begon te roepen en te schreeuwen. De (waarschijnlijk Chinese) overvallers brachten hem een dodelijke messteek toe.

Ook hier kwam de politie voor een muur van stilzwijgen te staan. Er werd ijverig gespeurd in de Chinese kolonie van het Antwerpse, maar men kwam nauwelijks iets te weten over de identiteit van degenen die op het ogenblik van de feiten in het lokaal aanwezig waren.

De overvallers gebruikten op z'n minst vier bollen koord om al hun slachtoffers vast te binden en, bij gebrek aan een beter spoor, ging men dan maar naar de herkomst van die koord zoeken.

Later werd het duidelijker dat de hele affaire iets te maken had met de Chinese heroïnekern in Europa. Er werd verwezen naar contacten met Amsterdam en gelijkaardige afrekeningen tussen de rivaliserende benden. In maart ’75 werd te Amsterdam Chung Mong doodgeschoten, op 17 februari 1976 werd de 21-jarige Chinees Li, een lid van Mongs rivalen doodgeschoten. De handel werd zenuwachtig.

In juli 1976 werd de 54-jarige Leung Kai, een 54-jarige Chinees uit Antwerpen te Wiesbaden aangehouden. Het bleek dat hij ontsnapt was aan de afrekening in de Van Straelenstraat, die voor hem bedoeld was. Leung Kai werd ontmaskerd als één van de kopstukken van de Europese heroïnemarkt. Hij zit nu in een Duitse gevangenis en zal daar nog wel een poosje blijven.

Intussen heeft men niets meer vernomen over de moordenaars van het Antwerps speelhol.

WIE DOODDE JAN COCKX?

Hoogstwaarschijnlijk gebeurde de moord op de schilder-keramist Jan Cockx te Boechout op donderdag 26 augustus 1976. De misdaad werd echter pas de daarop volgende zaterdag ontdekt door leden van een gezin uit de Molenleite Boechout, bij wie Jan Cockx als buur en vriend aan huis kwam.

De 84-jarige kunstenaar was nog heel zelfstandig en kwiek, maar deed soms wel eens beroep op dit gezin voor kleine probleempjes. Elke zaterdag haalde iemand van dit gezin de krant voor Jan en dat werd de aanleiding tot de lugubere ontdekking. Er stak een sleutel op het nachtslot, bellen was overbodig want Jan Cockx was stokdoof.

Voordien was een ander lid van het gezin aan de deur geweest maar alles bleek - en dat was ongebruikelijk - gesloten. De rijkswacht werd verwittigd en trof de bejaarde man in de woning aan met vier kogels in het hoofd. Tijdens het eerste onderzoek stelde men vast dat er in laden en kasten was gezocht zonder dat er wanorde werd aangericht. In totaal werden acht kogelhulzen gevonden. Waarschijnlijk werd vanop de trap en van bij het venster geschoten.

De moordenaar kon ongezien vertrekken langs de tuin. Aan die kant zijn weinig huizen en langs de spoorlijn is het daar 's avonds een verlaten gebied. Een duidelijk motief voor deze moord heeft men nog altijd niet kunnen vinden. De thesis roofmoord werd echter uitgesloten. Het beetje geld in huis lag er nog en er was geen enkel schilderij verdwenen.

Sindsdien: geen verder nieuws.

LANGE ÇOIS

Eén van de meest mysterieuze dossiers is dat van François Gillemot of “Lange Cois”. Men dacht een tijd de vermoedelijke moordenaar vast te hebben, maar er werd nooit een lijk gevonden.

Meer dan zes maanden nadat een tipgever kwam mededelen dat Lange Çois vermoord was, zit men nog steeds met handen in het haar. Çois verdween spoorloos vrijdag 6 augustus, de dag dat hij zijn zwangere vriendin naar een kraamkliniek had gebracht. De tipgever meende zelfs te weten waar Gillemot begraven lag: in de bedding van een autoweg in de omgeving van Han-sur-Lesse.

De hele story speelt zich af in het milieu van gespecialiseerde havendieven waarvan zowel de dader, de tipgever als het slachtoffer deel uitmaakten. De politie kreeg nogal wat gruwelijke bijzonderheden te horen. De zgn. dader José C. zou o.m. een afgesneden teen naar Antwerpen gebracht hebben om enkele bendeleden te laten zien dat “gerechtigheid” was geschied.

Gillemot zou immers “oneerlijk” geweest zijn tegenover zijn bendeleden en een deel van de buit voor zichzelf hebben behouden. Dat moest dus gestraft worden...

C. werd aangehouden en ontkende niet dat hij de bewuste dag in Wallonië was, maar wel dat hij daar in het gezelschap van “Lange Cois” was. Een man van Touring Wegenhulp bevestigde niettemin formeel dat hij C. herkende als de pechvogel wiens autopanne hij had hersteld. Hij zegde ook dat er naast C. nog een man in het voertuig zat, die beantwoordde aan Gillemots signalement.

Heel de affaire van de dievenbende werd uit de doeken gedaan. De auto van Gillemot, een oude grijze Volvo, werd teruggevonden op een Antwerpse parking, maar Gillemot bleef zoek. Na een maand besliste de Antwerpse raadkamer het aanhoudingsmandaat van C. niet te verlengen.

De opzoekingen naar het “lijk” werden stopgezet, maar één man ging niet akkoord: de informant zelf. Deze kwam naar onze redactie met de mededeling dat men het onderzoek niet “ernstig” genoeg had aangepakt. Hij ging verder zoeken naar bewijzen die zijn stelling moeten kracht bijzetten maar na vijf maanden kwam er geen enkel nieuw element en Lange Çois blijft weg.

NAUWELAERS EN DE MAERE

Twee minder spectaculaire zaken zijn de affaire-Johnny Nauwelaers uit Beerzel. De man werd op Nieuwjaarsdag ’76 dood aangetroffen in een gracht te Baal. Het stoffelijk overschot vertoonde een wonde aan het hoofd en een schotwonde in de dij. Het bleek dat de man op dieventoer was gegaan na een uitgebreid herbergbezoek en dat hijzelf het slachtoffer was geworden van zijn slachtoffer.

Hoe de zaak eigenlijk in elkaar stak, werd nooit erg duidelijk en er is ook nog geen proces geweest.

Op 26 januari werd in de polders te Zwijndrecht het lichaam van de 47-jarige André Demaere uit Brussel gevonden. Een zwart diplomatenkoffertje bleef zoek.

De wetsdokter stelde twee kogelwonden vast, één in de buik en één in de hartstreek. Het lijk moet enkele dagen in de gracht hebben gelegen vooraleer het ontdekt werd. De man bleek geen onbekende voor het gerecht, hij was reeds enkele keren veroordeeld wegens allerlei misdrijven. Men neemt aan dat het hier om een “afrekening in het milieu” ging.

Verdere aanknopingspunten blijven ontbreken.

MADDY HOLLANDERS

Tenslotte is daar nog het 13-jarig meisje Maddy Hollanders van de Linkeroever. Zij verdween spoorloos op 31 augustus 1976, volgens de verklaringen van haar schoonbroer, op nauwelijks een paar honderd meter van haar woning. Iedereen kent het verhaal, niemand kan een antwoord
geven op de vele vragen die zich blijven stellen.

Verdwijningen zijn niet zo ongewoon in het Antwerpse. In januari 1977 werden een tiental signalementen verspreid via de media. Over een langere periode is het aantal verbijsterend hoog, alleen voor 1976 beschikt onze documentatie over twee dikke mappen.

Meestal krijgen al deze zaken na enige tijd een oplossing in stilte. De betrokkenen keren terug naar huis, of blijven vrijwillig weg zodat er geen zaak wordt van gemaakt. Wat de onopgeloste overvallen betreft kan men alleen maar toekijken hoe elke week nog exemplaren worden toegevoegd aan de indrukwekkende rij dossiers.

Bron: Gazet van Antwerpen | 8 Maart 1977